Roj bi hêza gravîtasyona (kişandina) xwe hemû gerstêrkan di orbita wan de digire. Ji ber girseya wê ya mezin, Roj her tişt ber bi xwe ve dikişîne. Lê gerstêrk ber bi Rojê ve nakevin ji ber ku ew di heman demê de bi lezeke mezin ber bi kêlekê ve dilivin. Ev du hêz — kişandina Rojê ya ber bi hundir û leza gerstêrkê ya ber bi pêş — di hevsengiyekê de ne: kişandin gerstêrkê ji rêya rast dûr dixe û wê di xelekekê (orbit) de digire. Ev wek gogeke ku bi têlekê tê zivirandin e: têl (gravîtasyon) gogê dide dora te zivirandin, û ger têl biqete, gog dê rasterast biçe. Ji ber vê yekê, hevsengiya navbera gravîtasyona Rojê û leza gerstêrkan pergala rojê bi rêk û pêk dihêle û gerstêrkan salan bê guherîn di orbita wan de digire.
