Jiyana dirêj li fezayê bandoreke mezin li ser bedena astronotan dike. Di bêgiraniyê de, masûlke û hestî ne mecbûr in ku li dijî gravîteyê bixebitin, loma bi demê re qels dibin. Ji bo pêşîlêgirtina vê yekê, astronot her roj li fezayê werzîşê dikin da ku masûlke û hestiyên xwe xurt bihêlin. Herwiha şileyên bedenê jî ber bi jor ve diçin, ku ev dikare rûyê wan biwerimîne. Gava astronot vedigerin Erdê, divê ji nû ve li gravîteyê hîn bibin, ku ev dikare demekê bigire. Ji ber vê yekê, fêmkirina van guherînan ji bo mîsyonên dirêj girîng e. Loma tenduristiya astronotan bi baldarî tê şopandin.
